Garçon
Garçon

asbl

 

EDITO

FR/NL

 

GARÇON GARÇON est fondé par le metteur en scène belgo-sicilien Salvatore Calcagno

pour accompagner et promouvoir son travail théâtral. 

      GARÇON GARÇON werd opgericht door de Belgisch-Siciliaanse regisseur Salvatore Calcagno,

om zijntheatraal werk te ondersteunen en om onder de aandacht te brengen

 

GARÇON GARÇON conçoit la scène comme une rencontre de différents langages artistiques: 

musical, plastique, cinématographique et chorégraphique. 

 GARÇON GARÇON ziet het podium als een trefpunt van uiteenlopende artistieke talen zowel

muzikaal, plastisch, cinematografisch en choreografisch.

 

GARÇON GARÇON agit dans la création scénique contemporaine en Belgique et à l’international, 

la médiation culturelle, la recherche et le développement de nouvelles formes artistiques.

GARÇON GARÇON is betrokken bij de hedendaagse podiumcreatie in binnen- en buitenland. En is

ook actief op het terrein van culturele bemiddeling, onderzoek en ontwikkeldeveneens nieuwe artistieke vormen.

 

GARÇON GARÇON conçoit la création comme un geste intime sublimé par un pouvoir esthétique singulier. 

GARÇON GARÇON concipieert creatie als een intiem gebaar gesublimeerd door een unieke esthetische kracht. 

 

la vecchia vacca

 

le garçon de la piscine

 
 
 

IO sono rocco

 
 
 

LA VOIX HUMAINE

 

NEWS

Salvatore Calcagno est artiste associé au Théâtre Les Tanneurs pour la saison 2017/18

Salvatore Calcagno is hij verbonden als kunstenaar bij Théâtre les Tanneurs voor het seizoen 2017-18

 

 

FR

(...)

Regard bleu acier, voix au timbre posé et doux, élégance naturelle de la silhouette et la démarche, Salvatore Calcagno dévoile avec grande humilité et aplomb certain une confiance en parlant de son travail, ce que ses deux premiers spectacles légitiment. Lors de ses études à L’INSAS, il fait une rencontre marquante, celle du metteur en scène Armel Roussel, qui le guide sur le chemin d’une introspection débridée. Salvatore commence à travailler sur ses obsessions. Le processus de création peut se mettre en marche. Il donne le ton avec son projet de troisième d’année, Gnocchi, un inceste culinaire qui préfigure son premier spectacle La Vecchia Vacca où le garçon, au coeur de la cuisine et des femmes, cherche à exister. Le garçon se retrouve au coeur du village et de sa bande de copains dans sa deuxième création, Le Garçon de la piscine.   

Construites comme un diptyque, les deux premières créations se révèlent comme deux premiers mouvements d’un concerto. Si l’on sort du premier avec une chanson populaire italienne des années soixante en tête – Se telefonando -, c’est avec le Rex tremendae du Requiem de Mozart que l’on quitte les trois derniers personnages du Garçon de la piscine, trois êtres en devenir, obsédés par la brûlante expérience intime de la connaissance de soi, dans un dernier pas de danse. Le metteur en scène s’attache à la recherche de la dissociation du mouvement et de la parole sur le plateau, à travers l’expérience d’une écriture très personnelle où la distribution est quasi déterminée pour cette écriture. Salvatore demeure très proche de ses acteurs, ne montre pas, n’impose pas mais définit un état de travail où la précision touche à l’extrême. Il insuffle une énergie, énergie qu’il veut donner à percevoir, ressentir dans ses spectacles. Car son travail se caractérise par une grande sensualité, sensorialité. 

(...) 

Pour le Kunstenfestivaldesarts 2016, il propose Io sono Roccoun chapitre musical et chorégraphique de son journal intime.

Salvatore Calcagno mettra en scène La Voix Humaine de Jean Cocteau au Théâtre de Liège pour la saison 2017-18. Cette même saison, il deviendra artiste associé au Théâtre les Tanneurs où il proposera GEN Z : Searching for beauty : un documentaire scénique sur la jeunesse actuelle. 

(...) 

Il a aussi un long métrage en tête, et serait ravi de mettre en scène un opéra.

 

---

NL

(...)

Wanneer de elegante Salvatore Calcagno, met eenmilde en zachte stemtimbre, spreekt over zijn werk, dan doet hij dat met een grote bescheidenheid en een dosis zelfvertrouwen. Wat ook weerspiegeld wordt in zijn twee eerste werken. Gedurende zijn studie aan de theaterschool INSAS, had hij een bijzondere ontmoeting metde regisseur Armel Roussel die hem heeft geleid tot het pad van ongebreidelde introspectie. Salvatore begon te werken rond zijn fascinaties. Het creatieproces kon starten. De toon werd gezet met zijn eindejaarsproject van het derde jaar, Gnocchi. Een incestverhaal dat zich afspeelt in een keuken. Een voorstelling die zijn eerste show La Vecchia Vacca voorafschaduwd. La Vecchia Vacca is een existentiële zoektocht van een jongen omringd door vrouwen in een keuken. In zijn tweede creatie, Le Garçon de la piscine, bevindt de jongen zich in het centrum van het dorp met zijn vriendengroep.

De twee voorstellingen zijn opgebouwd als een tweeluik. Ze openbaren zich als twee eerste bewegingen van een concert. Men verlaatde eerste voorstellingmet een populaire Italiaanse deuntje van de jaren zestig in het hoofd, Se telefonando. Bij detweede voorstelling, Garçon de la piscine, neem je afscheid van dedrie laatste personagesmet Rex Tremendae van het Requiem van Mozart. Drie wezens in volle groei, bezeten van de prikkelende intieme ervaring van zelfkennis, zetten hun laatste danspasje. De regisseur streeft naar de ontkoppeling van beweging en spraak op het podium. Hij schrijft zeer persoonlijk met het gevolg dat de rolverdeling al quasi gedetermineerd is. Salvatore staatzeer dicht bij zijn spelers. De spelers worden niet 'vertoond' en er wordt hen evenmin iets opgelegd. Maar hij bakent wel een werkterrein af waar oog voor detail en accuratesse hoog in de vaandel worden gedragen. Hij geeft energie. Een energie die hij ons wilt schenken om waar te nemen, en om ze te beleven in zijn voorstellingen. Want zijn werk wordt gekenmerkt dooreen grote sensualiteit en gevoeligheid.

(...)

Gedurende het Kunstenfestivaldesarts 2016 stelde hij Io sono Rocco voor. Een muzikaal en choreografisch gedeelte van zijn dagboek. Salvatore Calcagno stelt gedurende het seizoen 2017-18 in het Theater van Luik, La Voix Humaine voor van Jean Cocteau. In datzelfde seizoen is hij verbonden als kunstenaar bij Théâtre les Tanneurs, waar hij GEN Z : Searching for beauty presenteert: een podium-documentaire over de huidige Europese jongeren.

(...)

Eveneens heeft hij een langspeelfilm in gedachten, en zou hijdolgraag een opera ten tonele willen brengen.

 

 

 
 
11750736_10152898056071415_6005034040455594302_n.jpg
Capture d’écran 2015-07-20 à 21.00.16.png
 

Garçon
Garçon

asbl